Loading...

De Storm


Benjamin krijgt op zijn kop. Hij heeft zijn step ergens neergezet en hij weet niet meer waar. Nu is mama boos.

„Verdorie, Benjamin. Je hebt die step net nieuw. Wees toch eens zuinig op je spullen. Hoe kun je nou vergeten zijn waar hij is?”

Benjamin haalt zijn schouders op. Hij snapt er zelf ook niks van.

„Hop, naar buiten,” zegt mama, „Ga maar zoeken, en neem Boet meteen mee. Doe voorzichtig, het stormt.”

Buiten waait het inderdaad heel hard. Boets oren klapperen in de wind. Benjamin doet zijn jas helemaal tot boven dicht en begint dan te lopen. Waar moet hij naartoe? Hij weet echt niet meer waar hij zijn step heeft gelaten.

Hij loopt over het bruggetje richting school. Het pad loopt hier een stukje door een weiland en het waait er nog harder dan in de straat. Boet springt, rent en snuffelt om Benjamin heen. Die heeft nergens last van!

In de verte ziet Benjamin een mevrouw op de fiets aankomen. Ze moet heel hard trappen en goed haar best doen om overeind te blijven in de storm. Als ze dichterbij komt ziet Benjamin dat het de buuvrouw is, de moeder van Avi. Hij steekt zijn hand op en zwaait. De buurvrouw zwaait terug.

„Dag Benjam... oooohh...!”

Net op het moment dat ze zwaait komt er van de zijkant een harde windvlaag. Benjamin ziet hoe ze met de fiets opzij in het gras valt en daarna zó de sloot in tuimelt. Snel rent hij er naartoe. De sloot is gelukkig erg ondiep en Avi’s moeder zit alweer rechtop.

„Gaat het?” vraagt Benjamin. Hij is er best van geschrokken!

„Ja hoor, Benjamin, dank je wel,” zegt de buurvrouw, „Ik ben nog helemaal heel. Wat een toestand! Wil je me even helpen?”

Benjamin loopt naar de rand van de sloot toe.

„Pas op dat je niet uitglijdt, hoor! Dan liggen we samen in de sloot,” zegt de buurvrouw. Benjamin moet lachen. Stel je voor!

Heel voorzichtig steekt hij zijn arm uit. Het is inderdaad glibberig en het waait natuurlijk nog steeds. Hij zet zijn voeten stevig neer, zodat hij niet omvalt. Avi’s moeder staat op, pakt zijn arm vast en klimt dan uit de sloot. Ze is helemaal nat en vies.

„Brrr,” zegt ze, „Koud zo met die wind, zeg.”

Woef! horen ze dan opeens. Snel kijkt Benjamin om. Hij was Boet helemaal vergeten! Maar die heeft de grootste lol. Er zijn allemaal boodschappen uit de fietstassen gerold en nu speelt Boet met een rode kool. Hij denkt dat het een bal is.

Terwijl de buurvrouw haar fiets rechtop zet en alle boodschappen weer in de fietstassen doet, rent Benjamin achter Boet aan om de rode kool af te pakken. Als dat uiteindelijk lukt, zit de kool helemaal onder het kwijl en de tandafdrukken.

„Sorry,” zegt Benjamin.

„Dat geeft toch niet, joh,” zegt de buurvrouw, „Ik ben veel te blij dat jij er was om me te helpen. Kom, we gaan naar huis, we zijn allebei hartstikke laat.”

Als ze samen bij Benjamin thuis de voortuin in lopen, komt mama al naar buiten.

„Benjamin! Waar was je nou? Het is al heel laat!”

Dan ziet ze de buurvrouw en Benjamins vieze kleren, „Wat is er met jullie gebeurd?’

Snel vertelt Avi’s moeder het hele verhaal.
„Benjamin heeft me zo goed geholpen,” zegt ze. Benjamin voelt dat hij een kleur krijgt.
„Maar Boet heeft wel de rode kool opgegeten,” zegt hij.

Mama lacht, „Dan moeten jullie vanavond maar bij ons eten,” zegt ze met een knipoog tegen Avi’s moeder.

Een half uur later zitten ze allemaal aan de keukentafel. Papa heeft friet gehaald en Avi’s moeder is weer helemaal droog.

„O trouwens, Benjamin,” zegt de buurman, „Mis jij toevallig een step?”

Benjamin schrikt. Zijn step! Die is hij helemaal vergeten!

„Ik denk dat die bij ons in de tuin achter het schuurtje staat,” zegt Avi’s vader en schept nog wat extra friet op zijn bord.

Benjamin slaakt een zucht van verlichting. Nu is echt alles goed afgelopen!

© Copyright 2017 Benjamin Bengel

Follow on Bloglovin


Over de schrijver

Margriet van der Goot

Margriet (1980) is schrijfster, webwinkeleigenaar en ex-verloskundige. Ze worstelt zich afwisselend vrolijk, gefrustreerd, zuchtend en soms zachtjes huilend door het bijna-fulltime huismoederschap heen, niet gehinderd door een enorm gebrek aan huishoudelijk talent. Tussen de bedrijven door maakt ze zich druk over feminisme, spelfouten in de krant en alle roze ellende die je als meisjesmoeder opgedrongen krijgt. Ze doet niet aan perfectionisme of superfoods, wel aan Agatha Christie en Dolly Parton.

Margriet woont met haar man, dochter en Franse bulldog Leo in de Randstad. Blog: http://maggiespen.wordpress.com/



Volg ons op

Follow on Bloglovin

Betaalopties

Betalen via iDEAL  Betalen met uw Mister Cash account  Betalen met uw creditkaart of met uw PayPal account  Betalen via bankoverschrijving